رباعیاتی از حامد عسگری (2)
ساعت ۸:٠٤ ‎ق.ظ روز ۱٠ شهریور ۱۳۸٧  کلمات کلیدی:

شیرین خانم سلام من فرهادم

من زنگ زدم بگم خبر را دادم

تا اینکه دوباره همکلاسم باشی

عمداً مدنی ۵ را افتادم

               

هی نامه به خط ثلث و تحریر نده

به اینکه چرا نیامدم گیرنده

بس کن پدرم قضیه را فهمیده

پشت تلفن صدا تو تغییر نده

 

***

 

تنها غزل کلاسمان بود و رفت

انگارکه اهل آسمان بود و رفت

دلتنگ شدم براش آموزش گفت

او ترم گذشته میهمان بود و رفت

 

***                                  

 

بر پنجره سکوت من سنگ نزن

با ساز صدای گرمت آهنگ نزن

دیشب پدرم دوباره مغزم را خورد

دیونه چقدر بگم شبا زنگ نزن

 

 

                                    " حامد عسکری"